-- എ ബ്ലഡി മല്ലു --

ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള് – ഒരു വിക്കി ലേഖനം

Sunday, December 20, 2009



എന്താണു ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള്‍?
ബ്ലോഗ് എന്ന ദിനസരി (ജേര്‍ണല്‍) പോലെ കുറിപ്പുകളോ ചെറുലേഖനങ്ങളോ എഴുതുന്ന മലയാളികള്‍ സംഗമിക്കുന്ന പ്രതിഭാസമാണു “ബ്ലോഗ് മീറ്റ്” എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്നത്. കൃത്യമായി 50 ഭാഷകളില് ബ്ലോഗിങ്ങ് അനുവദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മലയാള ഭാഷയില് ദിനസരി കുറീപ്പുകളെഴുതുന്ന ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ക്കു മാത്രമേ “ബ്ലോഗ് മീറ്റ്” നാടത്തുന്നതിനു ധാര്‍മ്മികമായ അനുവാദം ബ്ലോഗര്.കോം നല്കിയിട്ടുള്ളൂ എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ചരിത്രം.
ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി ഒരു ബ്ലോഗ് മീറ്റു നടന്നത് ഇന്ത്യ എന്ന ഏഷ്യന്‍ രാജ്യത്തിന്റെ തെക്കേ മുനമ്പില്‍ കിടക്കുന്ന കേരളം എന്ന സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സിരാകേന്ദ്രമായ എര്‍‌ണാം‌ളം എന്നു തദ്ദേശീയര്‍ വിളിക്കുന്ന കൊച്ചി നഗരത്തിലാണ്. 2006 ജൂലൈ എട്ടിനാണു ചരിത്രപ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്ന ഈ മഹാസംഭവം അരങ്ങേറീയത്. കേരളക്കരയില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളം ചിതറീക്കിടന്നിരുന്ന 40 ഓളം മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാരെ ഒരു ഹോട്ടലിന്‍ കീഴില്‍ അണിനിരത്തി ഈ പ്രഥമ ബ്ലോഗ് മീറ്റിനു നേതൃത്വം നല്‍കിയത് വിശ്വപ്രഭ, ശ്രീജിത്ത്, അതുല്യ തുടങ്ങിയ പൌരാണിക ബ്ലോഗര്‍മാരായിരുന്നു. ബ്ലോഗ് മീറ്റിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ അനതിസാധാരണമായൊരു കുതിച്ചു ചാട്ടത്തിനു തന്നെ ഈ പ്രഥമ ബ്ലോഗ് മീറ്റ് സാക്ഷ്യ വഹിച്ചു എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം. ബ്ലോഗ് മീറ്റുകളുടെ തത്സമയ സമ്പ്രേക്ഷണം, ഓണ്‍ലൈന്‍ കമന്റടി, തുടങ്ങിയ നൂതന രീതികള്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ മീറ്റ് കൊച്ചി മീറ്റാണെന്നു അനുമാനിക്കാം. ഏഷ്യാനെറ്റ് തുടങ്ങിയ മാധ്യമ സിന്‍ഡിക്കേറ്റുകള്‍ പോലും ചരിത്രത്തിലെ ഈ മാസ്മരിക മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ ഒപ്പിയെടുത്തു എന്നതും ബ്ലോഗ് മീറ്റുകളുടെ പ്രാധാന്യം വലരേയധികം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചു. കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ തിരയൂ.

കൊച്ചിന്‍ മീറ്റിനോടനുബന്ധിച്ചു തന്നെ, ലോകത്തിന്റെ മറ്റൊരു കോണില്‍, യു.എ.ഇ. യിലെ ഷാര്‍ജ്ജയില്‍, 35 ഓളം മല്ലു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ ഒത്തു ചേരാന്‍ കലേഷ് എന്നൊരു ഗള്‍ഫ് ബ്ലോഗന്റെ സംഘടനാപാടവമാണു സഹായകമായത്. വെറും കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രം അവശേഷിക്കേ കൊച്ചിന്‍ മീറ്റിന്റെ തലേന്നു തന്നെ അതിലും ഗംഭീരമായാണു ഷാര്‍ജയിലെ അല്‍ അറൂബ സ്റ്റ്രീറ്റിലെ കുവൈത്ത് ടവറില്‍ ഗള്‍‌ഫ് മല്ലു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ കുടുംബസമേതം ഒത്തുകൂടിയത്. ഷാര്‍ജ ബ്ലോഗ് മീറ്റായിരുന്നു സാങ്കേതികമായി മികച്ചതെന്നാണു ബഹുജനപക്ഷം (അവിടത്തെ ചിക്കന്‍ ടിക്ക മസാല കേമമായിരുന്നത്രേ) - ആദ്യ ബ്ലോഗ് മീറ്റ് എന്ന ഗിന്നസ് റെക്കോര്‍ഡ് കിട്ടാനായി കൊച്ചി മീറ്റിനു ഒരു ദിവസം മുന്‍പേയാണു യു.എ.ഇ. മീറ്റ് നടത്തിയതെങ്കിലും, ആദ്യം പ്ലാന്‍ ചെയ്ത മീറ്റ് എന്ന നിലക്ക് കൊച്ചിമീറ്റു തന്നെയാണു “പ്രഥമ ബ്ലോഗ് മീറ്റ്” എന്ന വിശേഷണത്തിനു അര്‍ഹം എന്നാണു വിദഗ്‌ധാഭിപ്രായം. യു.എ.ഇ. മീറ്റിന്റെ കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെ തിരയൂ.

ഈ രണ്ടു മീറ്റുകള്‍ ബാക്കിയുള്ള മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ക്കൊരു പ്രചോദനായി എന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു തുടര്‍ന്നു നടന്ന ബാം‌ഗ്ലൂര്‍ മീറ്റ് . കൂടാതെ ദില്ലി മീറ്റ്, ബഹറിന്‍ മീറ്റ്, സൌദി മീറ്റ്, തുടങ്ങി ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തു നിന്നുള്ള ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ മീറ്റുകള്‍ നടത്തി ആഘോഷങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. മലയാളത്തില്‍ ബ്ലോഗുള്ള രണ്ടു പേര്‍ തമ്മില്‍ വഴിയില്‍ വച്ചു കണ്ടു കൈ കൊടുത്താലും അതൊരു ബ്ലോഗ് മീറ്റായി കണക്കില്പെടുത്തുന്ന രീതിയില്‍ ഗൂഗിള്‍ നിയമ സംഹിതകളില്‍ നിയമഭേദഗതി വരുത്തണമെന്നു “ പെര്‍മെനന്റ് മല്ലു ബ്ലോഗേഴ്സ് അസോസിയേഷന്‍ (PMBA) ചെയര്‍മാന്‍ ശ്രീ. ടിന്റുമോന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടതും ഇക്കാലത്തായിരുന്നു. ഭാവിയില്‍ നടക്കുന്ന എല്ലാ ബ്ലോഗ് മീറ്റുകളും മലയാളീകരിച്ച് “ബൂലോഗ സംഗമം” എന്ന പേരില്‍ അറീയപ്പെടും എന്നും മേല്‍പ്പറഞ്ഞ അസോസിയേഷന്‍ പത്രക്കുറീപ്പിറക്കിയത് പ്രധാന മാധ്യമങ്ങളില്‍ വാര്‍ത്തയായിരുന്നു. ഇതുവരെ ബ്ലൊഗുമീറ്റില്‍ മീറ്റാത്ത ഒരു ബ്ലോഗര്‍ എന്നത് സൌത്ത് ആഫ്രിക്കയില്‍ നിന്നും ബ്ലോഗുന്ന ശ്രീ.അരവിന്ദ് ആണെന്നു പി.എം.ബി.എ രേഖകള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കാരണം സൌത്ത് ആഫ്രിക്കയില്‍ നിന്നും മലയാളത്തില്‍ ബ്ലോഗുന്ന ഒരേയൊരു വ്യക്തി ഇദ്ദേഹമാണ്.

പുതിയ ട്രെന്‍ഡുകള്‍:
ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ ഒത്തു ചേരുന്ന സംഗമം എന്നതിലുപരി, കാലാതിവര്‍ത്തിയായ പല പരിണാമങ്ങള്‍ക്കും ബ്ലോഗു മീറ്റുകള്‍ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. മീറ്റും, ഈറ്റും, എന്ന കാര്യപ്രരിപാടികളിലേക്ക് ഡ്രിങ്കും കൂടി ഇക്കാലത്താണു കടന്നു വന്നത്. ഉമ്മല്‍ കുവൈന്‍ ബറാക്കുടയില്‍ നടന്നാ രണ്ടാം ബൂലോഗ സംഗമത്തിലാണ് ശേഷമുള്ള മീറ്റുകളെയാകമാനം മാറ്റിമറിച്ച ഈയൊരു വ്യതിയാനത്തിനു നാന്ദി കുറീക്കപ്പെട്ടത്. സംഗമം നടന്നാ ‘താല്‍” എന്ന നൈറ്റ് ക്ലബ്ബിനോടു ചേര്‍ന്നുള്ള റീട്ടെയില്‍ ലിക്കര്‍ ഷോപ്പ് ഈയൊരു മാറ്റത്തിനു വളരേയധികം പങ്കു വഹിച്ചെന്നത് സ്മരിക്കപ്പെടേണ്ട വസ്തുതയാണ്.

മീറ്റുകള്‍ക്കു വേണ്ടി മാത്രം ഒരു ബ്ലോഗ് എന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ട്രെന്‍ഡ്. യു.എ.ഇ, ബഹറിന്, എന്നീ ബ്ലോഗു മീറ്റുകള്‍ക്കായുള്ള ബ്ലോഗുകള്‍ തന്നെ ഇതിനുദാഹരണം. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ജില്ലകളിലെ ഓരോ പഞ്ചായത്തിന്റെ പേരിലും ബ്ലോഗു മീറ്റു ബ്ലോഗുകള്‍ വരുന്ന അന്നേ മലയാളം ബ്ലോഗ് ശൈശവാവസ്ഥയില്‍ നിന്നു രക്ഷപ്പെടൂ എന്നാണു ഭൂരിപക്ഷം മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാരുടെയും അഭിപ്രായം. ജി-8 രാജ്യങ്ങളിലെ എല്ലാ പ്രധാന നഗരങ്ങളില്‍ നിന്നും ബ്ലോഗുന്ന മല്ലു ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ നാഗരികമായി തിരിഞ്ഞ് മീറ്റ് ബ്ലോഗുകള്‍ ഉണ്ടാക്കണമെന്നു ശ്രീ.ടിന്റുമോന്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്. കേരളത്തിലെ 14 ജില്ലകള്‍ക്കുമായീ (കൂടിയിട്ടില്ലല്ലോ?) ഒരോ ബ്ലോഗ് വീതം നിര്‍മ്മിച്ച് ബ്ലോഗ്-അക്കാദമി ഈയൊരു സംരഭത്തിനു മാതൃക കാട്ടിയ രീതിയും സ്മരണീയമാണ്.

വെറുതെ മീറ്റി- ഈറ്റി- ഡ്രിങ്കി പോവുക എന്നതിലുപരിയായി, വിനോദ വിജ്ഞാന വിവരദോഷകമായ സംഗതികള്‍ കൂടി ബ്ലോഗ് സംഗമങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നു 2008 നു ശേഷം പൊതുവേ കാണപ്പെട്ട ഒരു ട്രെന്‍ഡ്. കുടുംബസംഗമങ്ങളില്‍ കുട്ടികള്‍ക്കു കൂടി താല്പര്യപ്പെടുന്ന റമ്മി, ഫ്ലാഷ്, ഇരുപത്തെട്ടു എന്നീ പരമ്പരാഗത കളികളും, വാട്ടര്‍ പോളോ, ഗോള്‍ഫ്, ബോക്സിങ്ങ് , കൊത്തങ്കല്ല്, അമ്പസ്താനി മുതലായ സ്പോര്‍ട്ട്സ് ഇനങ്ങള്‍ കൂടി മീറ്റുകളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്താന്‍ പലയിടങ്ങളില്‍ നിന്നും ശ്രമങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി. കുളിക്കടവില്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍, ഫ്രിഡ്ജു വാങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍, ഹിമാലയത്തിലെ യതികളുടെ പൂര്‍വ്വികരെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍, പാതിരാകുര്‍ബാനക്കിടയില്‍ ഉറക്കം വരാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട 10 കാര്യങ്ങള്‍ തുടങ്ങി മലയാളഭാഷയുടെ ഉന്നമനത്തിനുപകരിക്കുന്ന പല വിഷയങ്ങളെക്കുറീച്ചും മീറ്റുകളില്‍ പലരും സെമിനാറുകള്‍ സംഘടിപ്പിച്ചു. തുടര്‍ന്നുള്ള ബ്ലോഗ് സംഗമങ്ങളില്‍ ഹാജര്‍ നില കുറയുവാന്‍ ഈ സെമിനാറുകള്‍ വളരേയധികം സഹായകരമായിരുന്നു. സംഗമങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന ഹാളുകളുടെ വാടക/ഭക്ഷണചിലവ് എന്നിവയിലേക്ക് വരുന്നവരില്‍ നിന്നും പിരിവിടുന്ന രീതിയും ഈ ഹാജര്‍ നില കുറയാന്‍ ഒരു പരിധി വരെ സഹായകരമായിത്തീര്‍ന്നു. ഒരു പക്ഷേ ഹാളുകളില്‍ നിന്നും സംഗമവേദികള്‍ പാര്‍ക്കുകള്‍ തുടങ്ങിയ പൊസ്തു സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു മാറ്റുവാന്‍ സംഘാടകര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി തീര്‍ന്നതും ഇതോടെയാണ്.

ബ്ലോഗ്മീറ്റുകളും ക്യാമറകളും
ബ്ലോഗ്‌മീറ്റുകളും കാമറകളും തമ്മില്‍ അഭേദ്യമായ ബന്ധമാണുള്ളത്. DSLR കാമറകളുടെ വില്പനയില്‍ യു.എ.ഇ യില്‍ അഭൂതപൂര്‍വ്വമായ വളര്‍ച്ച രേഖപ്പെടുത്തിയതില്‍ ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള്‍ക്ക് അവഗണിക്കാനാവാത്ത പങ്കുണ്ടെന്നു ദുബൈ ജംബോ ഇലക്റ്റ്രോണിക്സിലെ കൌണ്ടര്‍ സെയിത്സ്മാനും ഒരു മലയാളം ബ്ലോഗര്‍ കൂടിയായ ശ്രീ. പരണത്തു പത്മനാഭ പൊതുവാള്‍ പറയുന്നു. സംഗമങ്ങളുടെ ദൃശ്യങ്ങള്‍ ആദ്യമൊക്കെ സാധാരണ ക്യാമറകളിലാണു പതിഞ്ഞിരുന്നതെങ്കിലും, ഒരു DSLR സ്വന്തമായില്ലാത്തവന്‍ ഒരു ബ്ലോഗറല്ല എന്നൊരു ചിന്താഗതിയും മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ക്കിടയില്‍ , പ്രത്യേകിച്ച് യുയെയിക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ ഉരുത്തിരിയാനും ഇതിടനല്‍കി. ഫോട്ടോ ഗ്രാഫിയെക്കൂറിച്ച് എലിയേത്, പുലിയേത് എന്നു പോലും അറിയാത്തവര്‍ പോലും ഏഴും എട്ടും കിലോ വീതം ഭാരമുള്ള പൂട്ടുകുറ്റികളും കൊണ്ട് മീറ്റുകളില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങിയത് 2008 ന്റെ അവസാന പാദത്തോടെയായിരുന്നു . സുപ്രസിദ്ധ ബ്ലോഗറായ ശ്രീ. അപ്പു മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാരുടെ ഫൊട്ടോഗ്രാഫിക്ക് പാടവത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനായി ഒരു ബ്ലോഗ് തുറന്നതും ഈഒരു ട്രെന്‍ഡിനു പ്രചോദനമായെന്നു സൂചിപ്പിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. പികാസ/ഫ്ലിക്കര്‍ എന്നിവയില്‍ ഏറ്റവുമധികം ചിത്രങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് മലയാളം ബൂലോഗ സംഗമങ്ങളുടെയാണെന്നാണു ആധികാരികമായ കണക്കുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈയടുത്തു സഫ പാര്‍ക്കില്‍ സമാപിച്ച നൂറ്റിപത്താമത് യു.എ.ഇ. മീറ്റില്‍ അധികം DSLR കാമറകളേയും പിടിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന മല്ലു ബ്ലോഗര്‍മാരെ കണ്ട ചില അറബി ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍മാര്‍ ഇതു ഇന്റെര്‍നാഷണല്‍ ഫോട്ടോഗ്രാഫി ഫെസ്റ്റിവലാണോ ചേട്ടാ എന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചു ബൂലോഗസംഗമത്തില്‍ വലിഞ്ഞു കയറാന്‍ ശ്രമിച്ചതും കൌതുകകരമായൊരു വാര്‍ത്തയായിരുന്നു. ബൂലോഗസംഗമങ്ങളില്‍ അന്നും ഇന്നും സാദാ ഒരു സോണി കാമറ കൊണ്ടു വരുന്ന ഏക വ്യക്തിയായി ബ്ലോഗു രേഖകളില്‍ കാണപ്പെടുന്നത് ശ്രീ. അഗ്രജന്‍ ആണ്.

മീറ്റുകളും പ്രകാശനങ്ങളും
മീറ്റുകള്‍ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതില്‍ കാമറകള്‍ അതിഭീമമായ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, മീറ്റുകളിലെ മറ്റൊരാകര്‍ഷണമാണു പുസ്തകപ്രകാശന ചടങ്ങ്. തങ്ങളുടെ മികച്ച കൃതികള്‍ പുസ്തകമാക്കിയാല്‍, ലളിതമായ ചടങ്ങിലൂടെ ബ്ലോഗ് മീറ്റിലൂടെ പ്രകാശിപ്പിക്കാമെന്നത് മിഡില്‍ ക്ലാസ് ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ക്ക് വളരേയധികം ആശ്വാസമുള്ള കാര്യമാണ്. ഏറ്റവുമധികം പുസ്തകപ്രകാശനങ്ങള്‍ ബ്ലോഗ് മീറ്റിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ റെക്കോര്‍ഡ് യു.എ.ഇ ക്കു മാത്ര സ്വന്തമാണ്. യു.എ.ഇ യില്‍ ഇനിയും ജീവിക്കണം എന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖകന്‍ ഇതേക്കുറീച്ച് കൂടുതലൊന്നും പറയുന്നില്ല.

മീറ്റ് ഭക്ഷണങ്ങള്‍
മീറ്റുകള്‍ക്കു വിളന്‍പുന്ന ഭക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പാലിക്കപ്പെടേണ്ട മാര്‍ഗരേഖകള്‍ ഗൂഗിള്‍ കമ്പനി നല്‍കിയിട്ടില്ല എങ്കിലും, മീറ്റുകളിലെ ഔദ്യോഗികമായ ഭക്ഷണമായി തത്വത്തില്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് ഉണ്ണിയപ്പം ആണ്. ഒരേ സമയം ഒന്നിലധികം എണ്ണം ഉണ്ടാക്കാം എന്നതും ഇതിനെ സാധൂകരിക്കുന്നൊരു വസ്തുതയാണ്. ഉണ്ണിയപ്പം കൂടാതെ, പരിപ്പുവട, പക്കാവട, ഉഴുന്നുവട മുതലായവയും മീറ്റ് സംഗമങ്ങളില്‍ വളരേ സാധാരണമായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു. ഭര്‍ത്താവായ ബ്ലോഗന്‍ മീറ്റിനു തയ്യാറെടുക്കുമ്പോള്‍ ഭാര്യ ഉണ്ണിയപ്പം ഉണ്ടക്കുക എന്നതാണു പരമ്പരാഗതമായ രീതി. ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന ബ്ലോഗു സംഗമങ്ങളില്‍ ബിരിയാണി , നെയ്ച്ചോറ്, എന്നിവയും, ചായ കാപ്പി , ബിസ്കറ്റ് മുതലായ വിഭവങ്ങള്‍ കൂടി കണ്ടുവരുന്നു. അമ്പതിലധികം പേര്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന മീറ്റുകളില്‍ ഭക്ഷണ പദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ മീറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരാന്‍ തടിമിടുക്കുള്ള ബ്ലോഗര്‍മാരെയോ, കൂലിപണിക്കാരെയോ സദാ സന്നദ്ധരായി നിര്‍ത്തേണ്ടതും അത്യാവശ്യമാണ്.

മീറ്റുകളുടെ സംഭാവനകള്‍
ശൈശവ ദശയില്‍ പോലും എത്താത്ത മലയാളം ബ്ലോഗിങ്ങിനെ ഒരു വഴിക്കാക്കുന്നതില്‍ ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള്‍ എന്നും സഹായകരമായിട്ടുണ്ട് എന്നതു നിസ്തര്‍ക്കമായ വസ്തുതയാണു. ഒറ്റക്ക് മലയാള ഭാഷയെ ഉദ്ധരിക്കാനാവാത്ത ലവനും, ലിവനും, ഞാനും പിന്നെ മറ്റവനും ചേര്‍ന്നുള്ളൊരു സംഘടിതമായ ശ്രമത്തിനു കൂടുതല്‍ വ്യാപ്തതലങ്ങള്‍ നമുക്കിതിലൂടെ ദര്‍ശിക്കാം. മീറ്റുകള്‍ക്കു മുന്‍പുള്ള പോസ്റ്റുകള്‍, പാരകള്‍, എന്നിവയും അതീവരസകരമായിരിക്കും. കുഞ്ഞുങ്ങളെക്കൂടി ബ്ലോഗ് മീറ്റില്‍ പങ്കെടുപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ, ഭാവിയില്‍ ഓഫീസില്‍ പണി ചെയ്തില്ലെങ്കിലും ബ്ലോഗിയാല്‍ ജീവിതം സഫലമാകും എന്നൊരു സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൂടി അവരില്‍ ആവേശിപ്പിക്കാന്‍ നമുക്കു സാധിക്കും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ മലയാള ഭാഷയൂടെ, ദിനസരിയുടെ, ഭാവിയാണു ബൂലോഗ സംഗമങ്ങള്‍. ലോകത്തിന്റെ ഓരൊ മുക്കിലും മൂലയിലും ബ്ലോഗുന്ന മലയാളികളുടെ ആവേശമായിത്തീരട്ടേ ബൂലോഗസംഗമങ്ങള്‍ ! ജയ് ബ്ലോഗ് മീറ്റ് !!

ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട്: അനില്‍

Read more...

ഇടിവാള്‍- പുസ്തകപ്രകാശനം - ആമുഖം

Thursday, December 17, 2009

സഹൃദയരെ,

അങ്ങനെ ഞാനും ബുക്കിറക്കാന്തീരുമാനിച്ചു. ബ്ലോഗില്പുസ്തകപ്രകാശനത്തിന്റെ വസന്തകാലമാണല്ലോ ഇപ്പോള്‍? കുറേക്കാലമായി ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വന്ന് “ഈ ബ്ലോഗ് ബുക്കാക്കട്ടേ സര്‍ ” എന്നൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കുമെന്നു മഴകാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു വേഴാമ്പലിനെ പോലെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിപ്പായിട്ടു വര്‍ഷങ്ങളായി.. യെവടേ! എന്നാപ്പിന്നെ ബുക്ക് റിപ്പബ്ബ്ലിക്കുകാരെക്കൊണ്ട് എറക്കാം എന്നു കരുതിയപ്പോള്‍ ലവന്മാരു പറയുന്നു, ദിതിനു സ്റ്റാന്‍ഡേഡ് പോരാഎന്നു! ശോ. ഞാന്‍ എഴാം സ്റ്റാന്‍‌ഡേഡ് കഴിഞ്ഞപ്പോ ടെക്ക്നിക്കല്‍ ഹൈസ്കൂളില്‍ പോയതോണ്ടാവും ഇമ്മടെ സ്റ്റാന്‍‌ഡേഡ് കുറഞ്ഞത്. ബുക്ക് റിപ്പബ്ബ്ലീക്കല്ല.. ചെക്ക് റിപ്പബ്ബ്ലിക്ക് തഴഞ്ഞാലും ഇമ്മള്‍ക്ക് തേങ്ങാക്കൊല !

അതുകൊണ്ട്..ഞാനുംകടും കൈ ചെയ്യാന്തീരുമാനിച്ചു.. ബുക്ക് ഞാന്തന്നെ ഇറക്കുന്നു. ദാ കാണുന്നതാണു ബുക്കിന്റെ ഡിസൈന്, ഞാന്‍ തന്നെ ഡിസൈന്‍ ചെയ്തതാ- .. ഒരു ബാലചന്ദ്രമേനോന്‍ സ്റ്റൈലില്‍, കവര്ഡിസൈന്‍, കഥകള്‍, പ്രിന്റിങ്ങ്, ഡിസ്റ്റ്രിബ്യൂഷന്‍, കാശ് മേടിക്കല്എന്നീ സകല എടവാടുകളും സ്വയം ചെയ്യാനാണു ഇപ്പോഴത്തെ തീരുമാനം. എസ്.ബി.ടി. യില്നിന്നും ലോണിനു അപേക്ഷ പാസായ ഉടന്തന്നെ ബുക്കിറക്കാനാവും എന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണു ഞാന്‍. ബുക്കിറക്കിയാല്‍ ഉടന്‍ തന്നെ അടിയന്തിരമായി ഒരു ബ്ലോഗ് മീറ്റും , പ്രകാശനകര്‍മ്മവും പുസ്തകച്ചന്തയും , നിങ്ങള്‍ക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാം..എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ, സോറീ, എസ്.ബി.ടി. മാനേജരുടെ കയ്യില്‍..നമുക്ക് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം.

ബുക്കിറക്കുന്നതിലെ വളരേ പ്രാധാന്യ്മുള്ളൊരു കാര്യമാണല്ലോ ആമുഖം. ചരിത്രപ്രധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നസംഗതി ആരെക്കൊണ്ടു ചെയ്യിക്കും>?? കൂലങ്കഷമായ ചിന്തക്കൊടുവില്‍ ഞാന്‍‍ റ്റി.വി. യിലേക്കു നോക്കി.. രാജമാണിക്യം സിനിമയാണു റ്റി.വി.യില്ഓടുന്നത്. ഓഹ്.. മമ്മൂട്ടിയെക്കൊണ്ടു തന്നെ എഴുതിക്കാം. ഞാന്മൊബൈലെടുത്തു ഡയല്ചെയ്യാന്നോക്കിയപ്പോഴാണു രണ്ടു കാര്യങ്ങള്മനസ്സിലായത്.. 1 മൊബൈലില്കാശില്ല.. 2 മമ്മൂട്ടിയുടെ നമ്പരില്ല. മാത്രമോ, അങ്ങേരു ഓള്രെഡി ബെര്‍ളിക്ക് ആമുഖം എഴുതി കൊടുത്ത്- ഞാന് ്വയം മനസ്സില്പറഞ്ഞു ..ബീ ഇന്നൊവേറ്റിവ് മാന !

ഇനി ആരു? ലോക്കല്കോള്വിളിക്കാന് 60 ഫിത്സ് ബാക്കി കാണ- യുയേയിയില്നിന്നും ആരെക്കൊണ്ട് .. ഒരു തെണ്ടിയേയും ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല- പിന്നെയാണെനിക്കാ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന കഷണ്ടീസഹിത സുന്ദര മുഖം മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞത് . എന്റെ കഥാപാത്രം തന്നെ- ശ്രീ- വേലായുധന്‍! ഞാന്അടുത്ത ഗ്രോസറിയിലേക്കു പോയി, ഫോണ്‍ കാര്‍ഡു വാങ്ങിനാട്ടില്വിളിച്ചു.. എന്റെ പുതിയ പുസ്തകത്തിനു ശ്രീ. വേലു തന്നെ എഴുതട്ടെ ആമുഖം!

ദാ താഴെ കാണുന്നതാണു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആമുഖം

ആ..പൂയ്.. പോസ്റ്റ്..

ഒരു പോസ്റ്റ് മാന്അവതാരികയെഴുതുന്ന ആദ്യ പുസ്തകമായിരിക്കും ഇത് .ഇങ്ങനൊരാവശ്യവുമായീ ശ്രീ.ശ്രീ. ഇടിവാള്ആദ്യം എന്നെ സമീപിച്ചപ്പോള് ാന്അത്ഭുതപരതന്ത്രനും, അതോടൊപ്പം തന്നെ ആശ്ചര്യ കഞ്ചുകനും ആയെന്നുള്ളതാണു പരമാര്‍ത്ഥം- സത്യത്തില് ഗൂഗിളിന്റെ ബ്ലോഗര് സര്‍വീസ് എന്നത് ഒരു പോസ്റ്റാപ്പീസു പോലെയാണല്ലോ? ‍, ഒട്ടനവധി പോസ്റ്റുകള്കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ഒരിടം. ഞങ്ങള്പോസ്റ്റുകള്തെരഞ്ഞു വിലാസക്കാരനെത്തിക്കുമ്പോള്‍, ബ്ലോഗറില്‍, വായനക്കാരന്തന്നെ പോസ്റ്റുകള്തെരയുന്നു എന്നൊരു വ്യത്യാസം മാത്രം.

യുഗത്തിന്റെ സാങ്കേതിക കുതിച്ചു ചാട്ടമാണു ബ്ലോഗ് എങ്കില്‍, ശ്രീ.ശ്രീ. ഇടിവാള്എന്നത് ചാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കൊന്നൊരു കുതിരയാണ്. ‍. ബ്ലോഗൊരു പോസ്റ്റാപ്പീസാണെങ്കില്അവിടത്തെ കസേരയില്‍ ചാരിയിരുന്നുറങ്ങുന്ന പോസ്റ്റുമാഷാണി ശ്രീ ശ്രീ ഇടിവാള്‍. മെയിലിനായി ദിവസവും രാവിലെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്വന്നു നില്‍ക്കുന്ന കെ.കെ മേനോന്‍ മെയില്‍ ബസ്സുപോലെയാണു ശ്രി. ശ്രീ. ഇടിവാളിന്റെ ഓരോ പോസ്റ്റുകളും. അതിഭയാനകമായ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന, രോമാഞ്ചമണിയിക്കുന്ന, വാളുവപ്പിക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകളും. വായനക്കാരനെ നിദ്രാവിഹീനമാക്കുന്ന ഭാഷയുമാണു ശ്രീ. ഇടിവാളിന്റെ പ്രത്യേകത . കാല്പനികതയുടെ, സാംക്രമികത്വത്തിന്റെ , കാലികമായ രജത രേഖകള്താരുണ്യമണിയുന്ന , ചിതാഭസ്മം തൂകുന്ന ഈ നിലാപ്പൊയ്കയില്‍, ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ പോസ്റ്റും ഒരു ഹൊറര്ഫിലിം പോലെ വായനക്കാരനെ ഒരു വിഭ്രാന്ത തലത്തില്‍ എത്തിക്കുന്നു എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം. ഹാസ്യം, വളിപ്പ്, ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്, തെണ്ടിത്തരം, എന്ന് തുടങ്ങി, ഇദ്ദേഹം കൈ വക്കാത്ത, ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പോസ്റ്റുകള്സഞ്ചരിക്കാത്ത േഖലകള്തന്നെ വളരേ വിരളം, (അടുത്തു തന്നെ ഇദ്ദേഹത്തേയും ഇക്കണക്കിനു പോയാല്‍ ആരെങ്കിലും കൈവക്കും എന്നു കട്ടായം) ഒരു പക്ഷേ അതാവാം ഒരിക്കല്‍ വന്ന വായനക്കാരനെ ഒരിക്കല്പോലും തിരിച്ചാ ബ്ലോഗിലെത്തിക്കാത്തതിന്റെ രഹസ്യവും. പട്ടിയെ കോമ്പസ്സിനിട്ടു കുത്തിയതും, കുട്ടിയെ ലൈനടിക്കാന്‍ നടന്നതും, ചട്ടി തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ചതും തുടങ്ങിയ നൊസ്റ്റാള്‍ജിക്കായ സംഭവങ്ങള്‍ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കീബോ‌റ്‌ഡില്‍ നിന്നും സാഹിത്യത്തിന്റെ തേന്തുള്ളികളായി അനുവാചകരെ തേടി വയര്‍ലെസ്സായി ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തേക്കും യൂണിക്കോഡിലൂടെ അനര്‍ഗ്ഗളം പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കയാണല്ലോ? ഇദ്ദേഹത്തിനു സമീപഭാവിയില്‍ തന്നെ ഒരു ബ്ലുക്കര്‍ പുരസ്കാരം ലഭിക്കുമാറാകട്ടേ എന്നു ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ആശംസിച്ചുകൊണ്ടും സര്‍വ്വശ്രീ. ഇടിവാളിന്റെപുസ്തകത്തിന്റെ ആമുഖം എഴുതാന്അവസരം ലഭിച്ചതില്ഞാന് ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യത്തില്‍ നനഞ്ഞൊരു നന്ദി അദ്ദേഹത്തിനു രേഖപ്പെടുത്തിക്കൊള്ളുന്നു. കൂടാതെ എല്ലാവരും, ഇതിന്റെ 5 കോപ്പികള്വച്ച് വാങ്ങി പ്രിന്റിങ്ങിനു ചിലവായ സാമ്പത്തികഭാരം ലഘൂകരിക്കാന്‍അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കുമെന്നും aഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

ആശംസകളോടെ
ശ്രീ
. വേലായുധന്പോസ്റ്റ്മാന്‍-

=====

ഡാ- കൊച്ചുകഴുവേറി..
ഇത്രേം ഭാഗം നീ എഴുതി തന്നതു ഞാന്എഴുതി. ഇനി നിന്നോടു പേഴ്സണലായിട്ടു ചിലതു പറയാനുണ്ട്. നീ എന്നെക്കുറിച്ച് കഥയെഴുതും അല്ലേ? ഡാ കൂവേ, എന്റെ സിനിമാ അഭിനയത്തെ നീ പരിഹസിച്ചു, നമ്മുടെ നാട്ടില്ഒരു സിനിമയില്ഒരു സീനില്മുഖം കാട്ടിയ എത്രപേരുണ്ട്രാ ശവീ? അതുപോലെ ജാനകീ ജാനെ എന്നു വിളിച്ച് നീയെന്നെ കളിയാക്കി. പണ്ടു നിന്റനിയനെ ഞാന്തന്തക്കു വിളിച്ചതാ.. അതും നീ പോസ്റ്റാക്കി! എവിടന്നു കിട്ടിയെടാ നിനക്കി പേര ? ഇടിവാള്. ബെസ്റ്റ് പേര്.. നീ നാട്ടില്വരുമ്പോ നമുക്ക് കാണാം… വേട്ടൈക്കാരനിലെ പാട്ടൈ കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? നാനടിച്ചാല്‍ താങ്കമാട്ടെന്‍, നാലുമാസം ബ്ലോഗമാട്ടേന്‍. അതുപോലെയാക്കി തരാം ട്ടാ! നീയൊക്കെ റിസഷന്എന്നും പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് ഡ്രാഫ്റ്റയക്കാറില്ലല്ലോ, വോയിപ് വഴി ആയതോണ്ടു കത്തുമില്ല- അതുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു.. അല്ലെങ്കില്ഒരൊറ്റ കത്ത് ഞാന്അവിടെ എത്തിച്ചേനീല്ല. എന്തായാലും, നിന്റെ തലേല ഇടിവാളു തന്നെ വീഴുമെടാ *&&^%%$$$

==== ====

പ്രിയരേ-

എന്റെ ഈ പുസ്തകം തികച്ചും “അസംസ്കൃത” രൂപത്തിലുള്ള പുസ്തകമാണെന്നു ഇതിനാല്‍ അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു. അതായത് സംസ്കൃത പദങ്ങള്‍ ഒട്ടും ഉപയോഗിക്കാതെ സാധാരണക്കാരനു മനസ്സിലാവുന്ന രൂപത്തിലാണിത്. മലയാളത്തിലെ ആദ്യ അസംസ്കൃത പുസ്തകം കൂടിയാണിതെന്നും ഓര്‍ക്കുമല്ലോ?

എന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലുള്ള ആരാധകരെ പരിഗണീച്ച് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ പ്രൈസ് ലിസ്റ്റ് കൂടി ഞാനിവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു:

  1. UAE Dirhams 24.99 ( മീറ്റുകള്‍ക്ക് സ്പെഷല്‍ ഓഫറുകള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ്)
  2. US Dollars 14.99
  3. Euros. 9.99
  4. Swiss Franks 16.99
  5. Qatar Riyal- 24.99
  6. Omani Riyal 2.45
  7. Kuwaiti Dinar 1.99
  8. Bahraini Dinar 2.49
  9. Saudi Riyal 24.99
  10. Japanese Yen- 899.99
  11. Ugandan Shilling 19999.99
മേല്‍പ്പറഞ്ഞ തുകകളുടെ കൂടെ വാറ്റ് (VAT ), മൂലവെട്ടി, തപാല്‍ ചാര്‍ജ്ജ് എന്നിവ കൂടി ചേര്‍ക്കണം
ബാക്കി കറന്‍സിയിലെ വിലവിവര പട്ടികയ്ക്കായി നേരിട്ട് ഈമെയില്‍ വഴി ബന്ധപ്പെടുക -
*
itival@gmail.com

Read more...

മോണോ ആക്റ്റര്‍

Monday, December 14, 2009

സെന്റജോസഫ്സഹൈസ്കൂളില്‍ ഏഴാം തരത്തിലേക്കപാസായ എനിക്കപഠിത്തഎന്നതില്‍ കവിഞ്ഞപ്രത്യേക ഹോബികളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, വീടിനടുത്തുള്ള എക്കക്ലബ്ബില്‍ അച്ഛന്‍ ആപ്പീസവിട്ടു വരും വരെയുള്‍ല ക്രിക്കറ്റകളിയൊഴികെ. എന്നില്‍ അങ്ങനെയുള്ള അനാവശ്യ ഹോബികളൊന്നും വരാതിരിക്കാനും അച്ഛനും, തല്ലഅച്ഛനൊരഹോബിയാക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞാനും പ്രത്യേകശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നുവെന്നതും ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. ഒരമ്യൂച്ചല്‍ അണ്ടര്‍സ്റ്റാന്‍ഡിങ്ങ്.

ഏഴാം തരത്തില്‍ ക്ലാസലീഡറായിരുന്നഞാന്‍ സ്കൂളില്‍ പോവുക, ക്ലാസില്‍ അലമ്പുണ്ടാക്കുന്ന പിള്ളേരുടപേരെഴുതി ജോസമാഷവന്നാല്‍ പറഞ്ഞകൊടുക്കുക, ലഞ്ചബ്രേക്കിനു “വടിവേല്‍” ഐസ്ക്രീമുകാരന്റകയ്യില്‍ നിന്നും മാഷമ്മാരകാണാതഐസ് ക്രീം വാങ്ങി പൂശുക (ഫൈനാന്‍ഷ്യല്‍ അവസ്ഥയനുസരിച്ച്), തിരിച്ചവീട്ടില്‍ വരിക, അല്പകളി, ഹോര്‍ളിക്സകുടി, വീണ്ടും പഠിത്തം, ഇങ്ങനെയൊക്കആവര്‍ത്തനവിരസമായി പോകുന്ന സ്കൂള്‍ ജീവിതത്തിനിടക്കാണഎനിക്കൊരവ്യത്യസ്തമായ ഉത്തരവാദിത്വലഭിച്ചത്.

സ്കൂളില്‍ യുവജനോത്സവത്തിനു 4 ഹൌസുകളായി മൊത്തക്ലാസ്സുകളേയും തിരിച്ചതില്‍ ഞങ്ങള്‍ റെഡഹൌസിലായിരുന്നു. ഹൈസ്കൂളായതിനാല്‍, പരിപാടികളുടആസൂത്രണങ്ങളെല്ലാം 8-10 വരെയുള്ള ചേട്ടമ്മാരാണനടത്തുന്നത്, എങ്കിലും, 7-സി ക്ലാസലീഡര്‍ എന്ന നിലക്ക്, റെഡഹൌസിന്റപ്രോഗ്രാം പ്ലാനിങ്ങിനായി ഒരദിവസപോകേണ്ടി വന്നു. ക്ലാസ്സിലെ 10 മികച്ച വിദ്യാര്‍ത്ഥികളതിരഞ്ഞെടുത്തവേണം ഈ പ്രോഗ്രാം പ്ലാനിങ്ങിനപോകാന്‍. ഏതൊക്കകലാപരിപാടികളില്‍ ആരൊക്കപങ്കെടുക്കണമെന്നഅവിടവച്ചതീരുമാനിക്കും. തുടര്‍ന്നറിഹേഴ്സല്‍, മുതലായ പരിപാടികള്‍.

ഇമ്മടഗാങ്ങിലഒരു 10 െഡീസുമായി ഞാന്‍ മീറ്റിങ്ങില്‍ ചെന്നിരുന്നു. ഓരഹൌസിനും ഒരഹൌസലീഡറുണ്ട്. 2-3 ാഷുമ്മാരും സഹായിയായി ഉണ്ട്. റെഡഹൌസ് ലീഡര്‍ 10 ലെ സ്വാമിനാഥന്‍. മികച്ച പ്രാസംഗികന്‍, ലളിതഗാനം, തുടങ്ങി, അത്യാവശ്യത്തിനു സകല നമ്പരുകളും സ്വാമിനാഥന്റകയ്യിലുണ്ട്. അദ്ധ്യാപക സഹായിയായി ബേബി മാഷ.. കരടി.. പിള്ളേരുടഫീകരസ്വപനം. പറഞ്ഞാല്‍ പറഞ്ഞമാതിരി കേട്ടോളണ.. ഇല്ലേല്‍ ചൂരല്‍ കഷായകട്ടായം!

കലയുമായി ഒരടുപ്പവുമില്ലാത്ത ഞാന്‍ മീറ്റിങ്ങിനഎന്റശിങ്കിടികളേയും കൊണ്ടചെന്നപ്പോഴാണസംഗതി അത്ര ഈസിയല്ലെന്നമനസ്സിലായത്. നമ്മള്‍ എന്തെങ്കിലും ഒരപരിപാടിയില്‍ pങ്കെടുത്തേ തീരൂ. നീയൊന്നപാടി നോക്കിയഎന്നസ്വാമിനാഥന്‍ എന്നോടാവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍, സഭാകമ്പത്തോടെ “ജനഗണമനപാടി- ഭാഗ്യത്തിനഎന്റശബ്ദമാധുരിയിലലിഞ്ഞാണോ, അതപാട്ടിന്റസെലെക്ഷനില്‍ തൃപ്തനായഎന്തസ്വാമി പറഞ്ഞു.. നിര്‍ത്ത്! – നീ മോണആക്റ്റില്‍ പങ്കെടുത്താല മതി” ഞാന്‍ ഞെട്ടി- ഒരു മോണോ ആക്റ്ററുടെ രൂപമാണോ എനിക്ക് ? അന്നേവരെ, സ്കൂളിന്റആനുവല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടവായനക്കും, സമ്മാനസ്വീകരിക്കാനുമല്ലാതസ്റ്റേജില്‍ കയറാത്ത എന്നോടാണകുരിപ്പമോണോ-ആക്റ്റചെയ്യാന്‍ പറയുന്നത്. വല്ല സംഘ നൃത്തത്തിനുമായിരുന്നേല്‍ സ്റ്റേജിന്റപുറകിലെങ്ങാന്‍ നിന്നചാടിത്തുള്ളിയാല്‍ മതിയായിരുന്നു. അടുത്തയാഴ്ചയുള്ള ഹൌസമീറ്റിങ്ങിനമോണആക്റ്റപഠിച്ചവരണമത്രേ- പെട്ടപോയല്ലസ്വാമിന്‍!

കൂട്ടുകാര്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ഡേയ് ഈ മോണോ-ആക്റ്റഅത്ര വല്യ കാര്യമൊന്നുമല്ല. ചുമ്മസ്റ്റേജില്‍ ഒറ്റക്കകയറി ഏതെങ്കിലും ഒരതമാശ പറഞ്ഞാല്‍ മതി- പ്രൈസഅടിച്ചാല്‍ ജില്ലതലത്തില്‍ പോവാം. അവിടെങ്ങാനും നിനക്കപ്രൈസടിച്ചാല്‍, നീ തിലകമമോനേ കലാ തിലകന്‍! സ്ക്കൂള്‍ വക 50 മാര്‍ക്കബോണസ്, പള്ളിവക സമ്മാന, ോ, ഇതൊക്കകേട്ടഞാനാകകോരിത്തരിച്ചു- ഇന്‍സ്റ്റന്റ്‌ലി ഒരമോണആക്റ്ററായി തീര്‍ന്നു.

പക്ഷപ്രശനമതല്ല- അവതരിപ്പിക്കനുള്ള തമാശ എവിടന്നകിട്ടും. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ പോയി പഴയ മനോരം/മംഗളം/മനോരാജ്യതുടങ്ങി സകലപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും എടുത്തഅതിലഫലിത ബിന്ദുക്കളും മറ്റും വായിച്ച് , അതില്‍ 2-3 എണ്ണനോട്ടുബുക്കിന്റഒരപേജില്‍ എഴുതിയെടുത്തു. പിറ്റേന്നസ്കൂളില്‍ ചെന്നിട്ടകൂട്ടുകാരന്‍ ഷൈജനോടചോദിച്ചുഇ വേണഫൈനലായി ഒന്നതീരുമാനിക്കാന്‍. തമാശ കേട്ടതും ഷൈജനമനസ്സിലായി ഇതമനോരമയിലഫലിതബിന്ദഅല്ലെടഎന്നു! ഇതല്ല, സ്വയഉണ്ടാക്കിയ ഒരതമാശ- അതാണഒറ്റക്കവതരിപ്പിക്കേണ്ടത്. ഷൈജന്റവിദഗ്ദ്ധോപദേശത്തിനമുന്നില്‍ ഞാന്‍ തലകുലുക്കി. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ കിഴക്കാകത്തെ മരാലമാരിയുടെ മുന്നിലുള്ള നിറം മങ്ങിയ കണ്ണാടിക്കു മുന്നില്‍ നിന്നു ഞാന്‍ മോണോ ആക്റ്റിന്റെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ സ്വയം അഭ്യസിച്ചു..ആരും കാണാതെ-

അടുത്ത ഹൌസമീറ്റിന്റതലേദിവസമായിട്ടും അവതരിപ്പിക്കേണ്ട തമാശ ഐറ്റത്തിനെക്കുറീച്ചഒരൈഡിയയുമില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിലെന്തതമാശ.! പഠനം, ഹോം വര്‍ക്ക, അച്ചന്റേന്നു പെട മേടിക്കാതിരിക്കുക,. ഇതിനൊക്കെയിടയില്‍ തമാശക്കെന്തസ്ഥലം- ഞാന്‍ ഒരതമാശയെത്തേടി കുറനടന്നു, കാലിലെ ചെരിപ്പു തേഞ്ഞു, തമാശയാവട്ടഎനിക്കൊരമരീചികയുമായി.

അന്നഞായര്‍.. രാവിലഎഴുന്നേറ്റ പല്ലുതേക്കുന്നതിനിടയില്‍ എന്റചിന്തകള്‍ ഒന്നമാത്രം- നാളതിങ്കളാഴയാണഹൌസമീറ്റിങ്ങ്- നാളസ്വാമിക്കമുന്നില്‍ തമാശ മോണആക്റ്റആയി അവതരിപ്പിക്കണം.. ഇല്ലെങ്കില്‍ അവന്‍ വല്ല ചീത്തയും പറയും.. അഭിമാനത്തിനക്ഷതമാണു- ഇന്നൊരതമാശ ഒപ്പിച്ചമതിയാവ.. വാരികയെങ്കില്‍ മ വാരിക- അവരവേണേല്‍ സെലക്റ്റചെയ്താല്‍ മതി. ഞാന്‍ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു.

പല്ലതേച്ചപേസ്റ്റിന്റപത മുറ്റത്തകൊച്ചുമാവിന്റകടയ്ക്കലേക്കതുപ്പുമ്പോഴാണവടക്കഇറയത്തനിന്ന അച്ഛന്റവിളി – “ഒന്നിങ്ങവന്നേടമോനേ”.. ചെന്നനോക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഒരമണ്‍ കലവുമായി നില്‍ക്കുന്നു. അമ്മക്കശ്വാസമുട്ടിന്റഅസുഖമുണ്ട്, ആയിടയ്ക്കാണ ആയുര്‍വേദപരീക്ഷിച്ചതുടങ്ങിയത്. . കുറപച്ചമരുന്നുകളൊക്കചേര്‍ത്തകഷായമുണ്ടാക്കണം- അച്ഛനാണഅന്നകഷായമുണ്ടാക്കിയത്. ബാക്കി വന്ന കഷായത്തിന്റഅടിയില്‍ ഊറിയതും ഒക്കകളയുവാനാണഅച്ഛന്‍ എന്നവിളിച്ചത്.

ഇതകറിവേപ്പില ചെടിയുടഅടിയിലേക്കൊഴിച്ചേക്ക്” എന്നും പറഞ്ഞഅച്ഛന്‍ ആ കലഎന്റകയ്യില്‍ തന്നതിരിഞ്ഞനടന്നു. ങേ! കഷായമല്ലേ . കറിവേപ്പിലച്ചെടിയുടകടയ്ക്കല്‍ ഒഴിക്കണഅച്ഛഎന്നന്യായമായൊരു സംശയം ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

സാരമില്ല, നീയതങ്ങ്ട്ടഒഴിച്ചോ- കറിവേപ്പിലക്കവല്ല ശ്വാസമുട്ടും ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാറിക്കോട്ടേ”

ഒരനിമിഷഞാന്‍ ഒന്നചിരിച്ചെങ്കിലും, എന്തഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ എന്റചിരി മാഞ്ഞു- കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി. നാളെ, തിങ്കള്‍.. എന്തമനസ്സിലിറപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, മേശപ്പുറത്തറെഡിയാക്കി വച്ച ദോശകളശാപ്പിടാന്‍ ഞാന്‍ കൈ കഴുകി.

പിറ്റേന്നരാവിലതന്നഹൌസമീറ്റിങ്ങില്‍ സ്വാമി എന്നോടമോണആക്റ്റചെയ്യാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട.. ഒരക്ലാസമുറിയില്‍, മീറ്റിങ്ങിനവന്ന 40-50 പിള്ളേര്‍, പിന്നഅദ്ധ്യാപക സപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരായി 2-3 പേര്‍ ഇവരുടമുന്നിലാണപെര്‍ഫോം ചെയ്യേണ്ടത്. തികഞ്ഞ ആത്മവിശ്വാസത്തോടഞാന്‍ ടീച്ചര്‍മര്‍ പഠിപ്പിക്കുവാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന ചെറിയ സ്റ്റേജപോലുള്ള തട്ടില്‍ കയറി ഒന്നമുരടനക്കി..ശേഷം ഇടത്തേ കൈ കോളറീലും, വലംകൈ വയറ്റിലും വച്ച് ഒരു പ്രേം‌നസീറീയന്‍ ശൈലിയില്‍ ഞാന്‍ തുടങ്ങി


അമ്മക്കശ്വാസമുട്ടിനുള്ള മരുന്നുണ്ടാക്കി ബാക്കി വന്ന മരുന്നകളയാന്‍ വിളിക്കുന്ന അച്ചനോടമകന്‍
.. എന്നതുടങ്ങി തലേന്നത്തഅതിഭീകരമായ തമാശമോണോ-ആക്റ്റായി അവതരിപ്പിച്ചു..

ഇടക്കൊന്നഇടക്കണ്ണിട്ടനോക്കിയപ്പോള്‍ എന്റെ നടനത്തികവിന്റെ സര്‍ഗാത്മകതയില്‍ മതിമറന്നു സ്വാമിനാഥനും, ബേബിമാഷുമൊക്കെ വാ പൊളിച്ചിരിപ്പുണ്ട.. എന്റസ്കിറ്റിനഅധിക നീളമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്നു തന്നെ അവസാനിപ്പിച്ചു തിരികെ ബെഞ്ചില്‍ ചെന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്കനല്ല ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു- 50 ഗ്രേസമാര്‍ക്ക്, സമ്മാനങ്ങള്‍ , പള്ളി വക കാഷവാര്‍ഡ് ഒക്കമനസ്സില്‍ ഡിസ്കകളിച്ചു!

ഞാന്‍ ജില്ലതലത്തിലൊന്നും മത്സരിച്ചകൂമ്പടയേണ്ട പ്രതിഭയല്ല എന്നവര്‍ക്കതോന്നിയതിനാലോ, അതോ, ജില്ലാതലത്തില്‍ മത്സരിച്ചഎനിക്കസമ്മാനമടിച്ചാല്‍ രൂപതായില്‍ നിന്നും രൂപ തരേണ്ടി വരുമെന്നു ഭയന്നാണഎന്തോ, സ്വാമിയും ബേബിമാഷും എന്നോടു പറഞ്ഞു, നീ മോണോ-ആക്റ്റല്ല ഒന്നും അവതരിപ്പിക്കേണ്ട, ചുമ്മാതിരുന്നാല്‍ മതി- എട്ടാം ക്ലാസ്സിലശ്രീജിത്തിനെക്കൊണ്ടായിരുന്നു ആ വര്‍ഷത്തറെഡഹൌസിന്റമോണആക്റ്റ്! ഒരബാലമനസ്സിന്റകലാസ്വപ്നങ്ങളെ, ഗ്രേസമാര്‍ക്കിനെ, കാഷവാര്‍ഡിന, തല്ലിക്കെടുത്തിയതിനാലാവാം, 4 ഹൌസുകളില്‍ ഏറ്റവും അവസാന സ്ഥാനത്താണു റെഡ്-ഹൌസഫിനിഷചെയ്തതും!

Read more...

ഗാന്ധിജിയുടെ കൈ


രാഹുല്‍ മിടുക്കനായൊരു 12 വയസ്സുകാരന്‍ കുട്ടിയാണ്. ഇങ്ങനെ എഴുതിയില്ലെങ്കില്‍ സൌദിയില്‍ നിന്നും ടിക്കറ്റെടുത്ത് വന്നു തല്ലും എന്നാണു ഭീഷണി. ഭീഷണികള്‍ക്കു മുന്നില്‍ ഞാനൊരിക്കലും പതറിയിട്ടില്ല, ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യം പതറാതെ ചെയ്തുകൊടുക്കലാണ് എന്റെ ശീലം. വിച്ചുവിന്റെ കാണാപ്പാഠം പോസ്റ്റു വായിച്ച ശേഷം ഗെഡിക്ക് പുള്ളിയുടെ ഒരു തമാശ പോസ്റ്റണം- ആയതിലേക്ക്, ആശാന്‍ സ്റ്റൈലന്‍ രണ്ടു ഫോട്ടോ ഒക്കെ അയച്ചു തന്നു. ഷോക്കു കിട്ടിയപോലെ മുടിയൊക്കെ കുത്തനെ എഴുന്നേറ്റു നില്‍ക്കുന്ന സ്റ്റൈലില്‍ - എന്തു ചെയ്യാം, ആ ഫൊട്ടോ ഇപ്പോ കാണാനില്ല, അതുകൊണ്ട് ഉള്ളൊരെണ്ണം വച്ച് അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്യുന്നു


അപ്പോള്‍ സംഭവം ഇതാണു!

രാഹുല്‍ യു.കെ.ജി യില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴാണി അതി ഭയാനകമായ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അന്നൊരു ഗാന്ധിജയന്തി ആയിരുന്നു. സൌദിയിലായതിനാല്‍ ആ അവധി നഷ്ടപ്പെട്ട രാഹുല്‍ സ്കൂളില്‍ നിന്നും തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും ഊണു കഴിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തില്‍ താല്പര്യക്കുറവില്ലാതിരുന്ന രാഹുലും ഉടന്‍ തന്നെ അവര്‍ക്കൊരു കമ്പനി നല്‍കി. ഊണിനിടയില്‍ രാഹുലിനൊരു സംശയം

“അമ്മാ, ഈ ഗാന്ധിജിയുടെ കൈ‌ എന്തു വലുപ്പം വരും?”

ഉണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന കൈ ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടി അമ്മ പറഞ്ഞത്രേ, “ദാ ഏകദേശം ഇത്രേം വരും”..
“ഇത്രേ ഒള്ളൂ”? രാഹുലിനു വീണ്ടും സംശയം

ഇത്തവണ അച്ഛന്‍ ഇടപെട്ടു.. അല്പം കൂടി വലിയ സ്വന്തം കൈ ഉയര്‍ത്തി അതി സമര്‍ത്ഥമായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “അല്ല മോനേ, ദാ ഇത്രേം വരും”..

ഷുവര്‍?
ഷുവര്‍ മോനേ.. നീ ഊണു കഴിക്ക്.. അച്ഛന്‍ സമാധാനിപ്പിച്ചു

ഇതോടെ രാഹുലിന്റെ സംശയങ്ങള്‍ അവസാനിച്ചു- നിശബ്ദനായി അല്പനേരം പ്ലേറ്റിലേക്കു നോക്കിയിരുന്നു കൊണ്ട് ടിയാന്‍ അച്ഛനോടും അമ്മയോടുമായി പറഞ്ഞു.. “ഹും.. മൈ ടീച്ചര്‍ ഈസ് എ ലയര്‍”! ഗാന്ധിയുട

ഉണ്ടൊണ്ടിരുന്ന കൊച്ചിനു പെട്ടെന്നൊരു ലയര്‍ വിളിവരാന്‍ എന്താ കാര്യമെന്നത്ഭുതപ്പെട്ട് അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചു “എന്താ മോനേ കാര്യം?”

മൈ ടീച്ചര്‍ ഈസ് എ ലയര്‍! ഷി ടോള്‍ഡ് ദ ഹോള്‍ ഇന്‍ഡ്യ വാസ് ഇന്‍ ഗാന്ധിജീസ് ഹാന്‍ഡ്!

Read more...

കാണാപ്പാഠം

Wednesday, December 09, 2009


KG1 ലെ അന്നത്തെ പഠനവും കഴിഞ്ഞു തളര്‍ന്ന് വീട്ടിലെത്തിയാല്‍ വൈകീട്ടു വിച്ചുവിനൊരു ഹോം വര്‍ക്കുണ്ട്. ആശാനു ഹോം വര്‍ക്കു ചെയ്യാന്‍ മടിയൊന്നുമില്ല. 1 മുതല്‍ 10 വരെ എഴുതണം. എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിച്ചുവിന്റെ അമ്മൂമ്മ ചോദിച്ചു.

ഇപ്പോ നിനക്ക് എല്ലാം നോക്കാതെ എഴുതാന്‍ പറ്റുമോ?
ഉം.. വിച്ചു മൂളുന്നു.
എന്നാല്‍ കാണട്ടേ .. . ഒരു പേപ്പറും പെന്‍സിലും കൊടുത്ത് അമ്മൂമ്മ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.

ഇടത്തേ കൈയില്‍ പെന്‍സിലും (ആശാന്‍ ഇടങ്കയ്യനാ) വച്ച് എതൊക്കെയോ എഴുതുന്നുണ്ട്. നോട്ടം മുകളിലെ സീലിങ്ങ് ഫാനിലേക്കാണു.

മര്യാദക്കു പേപ്പറില്‍ നോക്കി എഴുതു കുട്ടീ.. അമ്മൂമ്മ ഉപദേശിച്ചു..
അപ്പോ അമ്മൂമ്മയല്ലേ പറഞ്ഞേ നോക്കാതെ എഴുതാന്‍? അതല്ലേ ഞാന്‍ പേപ്പറീലേക്കു നോക്കാത്തെ!

ഒരു കവിള്‍ കാപ്പി എന്റെ തൊണ്ടയില്‍ തടഞ്ഞു!

Read more...

താടക - (കവിത വീഡിയോ)

Tuesday, December 08, 2009



അങ്കിള്‍ ദുബൈയില്നിന്നും റിസൈന് ചെയ്തു കട്ടേം പടവും മടക്കി പോകുന്നതിനു മുന്പുള്ളൊരു പാര്ട്ടിയില് വച്ചു പാടിയ കവിത. - താടക - ഞാനെന്റെ നോകിയ മൊബൈലില്‍ വീഡിയോ ആക്കി കയറ്റിയിരുന്നു.

PS: ഇനി ഇതേ കവിത ഒരു വ്യത്യസ്ത സ്വരത്തില്‍ കേള്‍ക്കുകയും, അതേസമയം തന്നെ ശരിക്കുമുള്ള കുറച്ചു താടകകളെ കാണുകയും ചെയ്യാം ഇവിടെ

........

Read more...

ബെങ്കലൂരു ട്രാവലോഗു - പാര്‍ട്ട്- 2

Sunday, December 06, 2009

അങ്ങനെ എമിഗ്രേഷനും കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്കു നടന്ന്നു. ലഗേജൊന്നുമില്ലാത്തതിനാല് ഇനിയും കൂടുതല് കാത്തു നില്ക്കണ്ട. ഞാന് വാച്ചിലേക്കു നോക്കി.2.30 പുലര്ച്ചേ.. അപ്പോള് 4 മണി ഇന്ത്യന് സമയം. സമയം അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്ത ശേഷം എക്സിറ്റിലേക്കു നീങ്ങി. രാജാജി നഗറിലാണു ഹോട്ടല് പാരിജാത് ഗേറ്റ് വേ. 40 കിലോമീറ്ററോളമുണ്ട്. കഴിഞ്ഞതവണ ബാങ്ലൂരില് വന്നപ്പോള് അയര്പോര്ട്ട് പ്രീപെയ്ഡ് ടാക്സിക്കാരു കഴുത്തറുത്തു.950 രൂപയാണു വാങ്ങിയത്. തിരിച്ചൊരു പ്രൈവറ്റു ടാക്സിക്കാരന് 600 രൂപയേ വാങ്ങിയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ഇത്തവണ പ്രൈവറ്റ് ടാക്സി പുറത്തു നിന്നു വിളിക്കാമെന്നോര്ത്തതും, ദാ ഒരു ഏജന്റ് വന്നു- എയര്പോര്ട്ട് ടാക്സിയുടെ തന്നെ ആളാണു. റേറ്റു ചോദിച്ചതും പുള്ളി പറഞ്ഞു 950 റുപീ എന്നു. ഓകെ താങ്ക്യൂ എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന് വെളിയിലോട്ടിറങ്ങി. അവിടെ അതാ ഒരു കൊടവയറന് പ്രൈവറ്റ് ടാക്സിക്കാരന് .. ആശാന് എന്റെ കയ്യിലെ ബാഗു കടന്നു പിടിച്ചു പ്ലീസ് കം സാര്, എന്നു പറഞ്ഞ് എന്നെ വെളിയിലോട്ടാനയിച്ചു, പുള്ളീടെ അങ്കം കണ്ടപ്പോള് യുഗങ്ങളായി ആ എയര്പോര്ട്ടില് എന്നെയും കാത്ത് കണ്ണില് എണ്ണയും, കാറീല് ഡീസലുമടിച്ചു എനിക്കായി കാത്തുനില്ക്കയായിരുന്നു എനിക്കു തോന്നി.

രാജാജി നഗറിലേക്കു റേറ്റു ചോദിച്ചപ്പോള്, വി വില് അഡ്ജസ്റ്റ് സാര്, എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പുള്ളീ നടന്നു.
ഞാന് ആശാനെ വിളിച്ചു..എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു നില്ല്.. റേറ്റ് ഉറപ്പിച്ച് പോവാം..
അവന് പറഞ്ഞു 40 കി.മി ആണു സര്..

ഏകദേശം?
ഒരു 700 ആവും സര്- ഞങ്ങള്ക്ക് റേറ്റ് ചാര്ട്ടുണ്ട്.. കാണിച്ചു തരാം

ഓക്കെ. നട.. അവനു എന്റെ കയ്യിലെ ഡ്യൂട്ടിഫ്രീ ബാഗു കൂടി പിടിക്കണം.. ഞനതും കൊടുത്തു.
യു വാണ്ട് ഏ കോഫീ സര്?
ഗുഡ്.. ഒരെണ്ണം ആവാം .. എയര്പോര്ട്ടിനു വെളിയിലെ കോഫീഷോപ്പിലേക്കു ഞാന് നടന്നു,
നിനക്കു വേണ്ടേ ?
വേണ്ട സര്.. ഞാനിവിടെ നിന്നോളാം. (ബാഗുയ്മെടുത്ത് അവന് കടന്നു കളയുന്നില്ലല്ലോ എന്നുറപ്പു വരുത്തുന്ന ആംഗിളില് നിന്നു ഞാനൊരു കോഫിക്ക് ഓര്ഡര് ചെയ്തു..

ഏത് കോഫി?
ഏതെലും എടടേ എന്നു മനസ്സില് പറഞ്ഞു ഒരു ബ്ലാക്ക് കോഫി

ഐറിഷ്?
പണ്ടാരം, ഐറീഷോ, ഉഗാണ്ടിഷോ , നൈജീരിയനോ..എന്തേളുമാവട്ട്.. ഒരു നോര്മല് ബ്ലാക്ക് കോഫി താ..
65 റുപീ സര്..

ഞാന് 100ന്റെ ഒരു പെടക്കണ ഗാന്ധിയെക്കൊടുത്തു.
സാര് ചേഞ്ചില്ല..കാന് ഐ ഗെറ്റ് ഏന് ഓര്ബിറ്റ് ഫോര് യു?

ഓ- ആ കാളയുടെ പല്ലു വെളുപ്പിക്കുന്ന സാധനമല്ലേ..എട്.. ഇറ്റ്സ് എ ഗുഡ് സെല്ലിങ്ങ് ട്രിക്ക് എന്നു ഞാനവനോടു ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

നോ സര്.. പ്ലീസ് ഡോണ്ട് മിസണ്ടര്സ്റ്റാന്ഡ്..
ഓകെ ഓകെ .. കോഫിയും വാങ്ങി ഞാന് നടന്നു.

ടാക്സിക്കാരന് ബാഗെല്ലാം കാറീല് വച്ച് ഡോറ് തുറന്നു തന്നു. ശേഷം റേറ്റ് ചാര്ട്ട് എടുത്തു നോക്കി എന്നോടു പറഞ്ഞു .സര്, രാജാജി നഗര് 700 റുപീസ് വണ് ഏന്ഡ് ഹാഫ്
ബാഗെല്ലാം സീറ്റില് പ്രോപ്പറായി എടുത്തുവക്കുന്നതിനിടയില് ഞാന് പറഞ്ഞു.. ഓകെ-
അവന് വണ്ടിയെടുത്തു. പാര്ക്കിങ്ങില് നിന്നും പുറത്തോട്ടിറങ്ങുമ്പോള് അവന് പറഞ്ഞു..സര്.. ഒരു 100 റുപീസ് വേണം ഫോര് പാര്ക്കിങ്ങ്

ഞാന് 100 രൂപ കൊടുത്ത് പറഞ്ഞു.. ഇതു ഞാന് തരേണ്ടിവരുമോ?
ഇല്ല സര്, മീറ്റര് ഫെയറില് അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്യാം.. വണ്ടി നല്ല സ്പീഡില് വെളിയിലേക്കെടുത്ത് അവന് പറഞ്ഞു.. നിങ്ങള് ഇനി 950 റുപീ പേ ചെയ്താല് മതി

വാട്ട്?? എന്റെ തലകറങ്ങി.. ടേയ് മണ്ടങ്കൊണാപ്പീ.. 700 ഇല് നിന്നും 100 പോയാല്, ബാങ്കളൂരില് 950 ആണോടേയ് എന്നു ഞാന് ചോദിച്ചു
അല്ല സര് 1050 ഇല് നിന്നും 100…
ങേ? 700 അല്ലേ റേയ് .. 350 നിന്റെ അമ്മായമ്മക്കു സ്ത്രീധനം കൊടുക്കാനുള്ള വകുപ്പിലാ?
അല്ല സര്.. ഞാന് പറഞ്ഞത് 700 വണ് ഏന്ഡ് ഹാഫ് എന്നല്ലേ?


എന്നു വച്ചാല്??
സര് നൈറ്റ് ഫെയര് 1 ½ ആണു. 700 ന്റെ 1 ½ 1050 ! രാത്രി 10 മുതല് രാവിലെ 5 വരെ.
ഞാന് സമയം നോക്കി- 4.30. നീ എന്നെ ഹോട്ടലില് ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യുമ്പോള് 5 മണി കഴിയില്ലേ? അപ്പോ ഞാന് നോര്മല് റേറ്റേ തരൂ..


ഇല്ല സാര്.. ഞാന് 5 മണിക്കു മുന്നേ ഹോട്ടലിലെത്തിക്കും.. കാലമാടന് സ്പീഡു കൂട്ടി…
ഡേയ്, അക്ബര് ട്രാവലുകാരു എല്;ലാം ചേര്ത്ത് 950 പറഞ്ഞതാടേയ്, ആ എന്നെയാണോ നീയിങ്ങനെ പീഡീപിക്കുന്നേ? ഞാന് ദീനദയാലുവായി ചോയ്ച്ചു.

സാര്..ഇതും ട്രാവത്സിന്റെ ടാക്സി തന്നെ.. ഇതു താന് റേറ്റ്.. അല്ലെല് എന്റെ കയ്യില് നിന്നും കാശ് പോകും. പാര്ക്കിങ്ങ് എക്സിറ്റ് ടിക്കറ്റില് ടൈമുണ്ട്.


എന്റെ ടൈം! ഞാന് വീണ്ടും മനസ്സില് പറഞ്ഞു…

4-55 നു ടാക്സിക്കാരന് എന്നെ ഹോട്ടലിലെത്തിച്ചു. റിസപ്ഷനില് ബുക്കിങ്ങ് എല്ലാം പറഞ്ഞു. ഫുള് അഡ്വാ‍ാന്സ് കാര്ഡു വഴി പേ ചെയ്തു. അവനെനെറ്റെ പാസ്പോര്ട്ട് കൌണ്ടറില് വക്കണമെന്നു. ഡേയ്, ഞാനൊരു ഇന്ത്യനാ..പിന്നെന്തിനാ നിനക്ക് പാസ്പോര്ട്ട്.. ഫോറീനേഴ്സിന്റെ പാസ്പോര്ട്ടല്ലേ സാധാരണ ചോദിക്കാറുള്ളൂ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും, ലവന് പറയുന്നത് എന്റെ ബുക്കിങ്ങ് അബു ദാബിയില് നിന്നാണു. നീ കൊണ്ട് പുഴുങ്ങിത്തിന്നരുത് എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാനെന്റെ സ്താവര ജംഗമ പാസ്പോര്ട്ട് അവനു നേരെ നീട്ടി.
നല്ല റൂം- ചെന്നതും ഒന്നു കുളിച്ചു. ബിയറിന്റെ കാനിലേക്കു നോക്കി..ഒരു നാരഞ്ഞാവെള്ളം അങ്ങട്ട് പൂശ്യാലോ എന്ന ടെന്ഡന്സി ഉണ്ടായെങ്കിലും, ഉറക്കം, ബാഡി പെയിന്, പനി എന്നിവ എതില് നിന്നും പിന്തിപ്പിച്ചു, സമയം 5 കഴിഞ്ഞു., നാളെ 10 നാണു അപ്പന്റോയിന്റ്മെന്റ്.- 1 ബിയറടിച്ചാല് ചെലപ്പോ അത് രണ്ടാവും, പിന്നെ മൂന്നവും, പിന്നെ നാലാവും, പിന്നെ ഞാന് പാമ്പാവും, പിന്നെ 9 മണിക്ക് എനിക്കാണ്ടാവും- ഞാന് നേരെ കട്ടിലിലേക്കു ചാടി.. അതേ ഓര്മ്മയുള്ളൂ—


എട്ടരക്ക് റിസപ്ഷനില് വേക്കപ്പ് കോള് അറേഞ്ചു ചെയ്തിരുന്നു. കൃത്യം എട്ടരക്കു തന്നെ വിളി വന്നു. കിളിപോലൊരു ശബ്ദം. ഷിഫ്റ്റ് മാറിയിരിക്കുന്നു. ഞാന് ചാറ്റിയെനീറ്റ് ഒന്നുകൂടി കുളിച്ചു. പേസില്ല.. ചീപ്പില്ല.. അതു രണ്ടും കൊണ്ടു വരാന് റൂംസര്വീസില് വിളിച്ചു. 2 മിനിറ്റില് ബോയ് വന്നു.. പേസ്റ്റ്ം ഷേവിങ്ങ് കിറ്റുമായി. കോപ്പ്..മുടി ചീകാന് എന്തു ചെയ്യും ? കൈ താന് ചീപ്പ് ആക്കാം.. ഞാന് മനസ്സിലോര്ത്തു. മൊബൈല് ഫോണ് എടുത്തു നോക്കി.. “ഇന്വാലിഡ് സിം എന്ന മെസേജ്ജ്.. ഞാന് ഞെട്ടി.


ഇങ്ങോട്ടിറങ്ങുമ്പോള്, സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന നോകിയ ഫോണ് മാറ്റി ഈയിടെ ഓഫീസില് വന്ന ചൈനക്കാരിയുടെ കയ്യില് നിന്നും വാങ്ങിയ ഡബില്-സിം ഫോണ് ആണു കൊണ്ടു വന്നത്. യു.ഏ.ഇ നമ്പരിന്റെ കൂടെ നാട്ടിലെ എയര് ടെല് നമ്പര് കൂടി ഉപയോഗിക്കാമല്ലോ, 2 ഫോണ് കരുതണ്ടല്ലോ എന്നൊക്കെയായിരുന്നു മനസ്സില് (അമ്മച്ചിയാണേ ഞാന് സ്ഥിരമായി ചൈനാഫോണാല്ല ഉപയോഗം  ) അപ്പോഴാണോര്ത്തത്, ഈയിടക്ക് ബെര്ളിയുടെ പോസ്റ്റില് ചൈനാ ഫോണ് ഇന്ത്യയില് വര്ക്കു ചെയ്യില്ല എന്നു സൂചിപ്പിച്ച കാര്യം.. ബെങ്കലൂരു ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗം തന്നെ.. ഞാന് ഫോണ് എടുത്ത് ക്ലോസറ്റിലിട്ടാലോ എന്നോര്ത്തു.
ഫ്രഷായി താഴെ ചെന്നപ്പോള് അവര് എന്റെ പാസ്പോര്ട്ട് തിരികെ തന്നു.. യുവര് കോമ്പ്ലിമെന്ററി ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഈസ് റെഡി സാര്.. റിസപ്ഷനിസ്റ്റ്..( കാണാന് തരക്കേടില്ല- ക്ലാസ് ബി- കിളി)


രണ്ട് ഇഡ്ഡലിയും, വടയും, പിന്നൊരു ഗ്രേപ്ഫ്രൂട്ട് ജ്യൂസും, പിന്നൊരു കാപിയും അടിച്ച് ഫാസ്റ്റിങ്ങിനൊരു ബ്രേക്കു നല്കി. 2 ബോയില്ഡ് എഗ്ഗ് ചോദിച്ചപ്പോള് സോറില് ഇല്ല സര് എന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ടു മാത്രം ഞാനവയെ വേണ്ടെന്നുവച്ചു..


എല്ലാം കഴിഞ്ഞു..തിരികെ ഹോട്ടലില് എത്തിയത് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക്. കസിന്/ഫാമിലി 6.30 മണിക്കു വരാമെന്നാണു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. വളരേ വേണ്ടപ്പെട്ട 2 ബ്ലോഗു ഫ്രണ്ട്സിനെ ഹോട്ടല് ഫോണില് നിന്നും വിളിച്ചു. അവരും അല്പം തിരക്കിലാണെന്നു തോന്നിയതിനാല്, പിന്നെക്കാണാം എന്നു പറഞ്ഞു .(അണ്ണാ അല്ലാണ്ടു ബിയറിന്റെ കാര്യമോര്ത്തല്ല  )


ഒന്നുകുളിച്ചു ഫ്രഷായി, ടിവിയില്, ഇന്ഡ്യ്യ-ശ്രീലങ്ക മാച്ച് ഹൈലൈറ്റ്സ് കണ്ടു.. ഹെന്നാലും എന്റെ ഷെവാഗേ, .. താനാ മുരളീതരന്റെ പരിപ്പെടുത്തില്ലെ…


അതിനിടക്കു കസിന്റെ ഫോണ് വന്നു അവര് ലേറ്റാവും..7/30 ആവും. ഓകെ. 6 ബിയറുണ്ട്.. എനിക്കു പനിയുണ്ട്.. അതുകൊണ്ട് തണുക്കാത്ത ബിയര് തന്നെ ആവാം. പൊട്ടിച്ചടി തുടങ്ങി. പുതിയ ഒരു ജര്മന് ബ്രാന്ഡാണു..ടേ്സ്റ്റി…


ഏഴരക്ക് അവര് വന്നതും 6 ബിയറൂം തീര്ത്തിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം സംസാരത്തിന് ശേഷം ഞാന് പറഞ്ഞു.. നമുക്ക് പുറത്തു ഡീന്നറിനു പോവാം..


റിസപ്ഷനില് വിളിച്ച് പരിസരത്തുള്ള നല്ല റസ്റ്റോറന്റുകള് തിരക്കിയപ്പോള് “നന്ദിനി “ നല്ലതാ എന്ന അഭിപ്രായം കിട്ടിയിരുന്നു. എന്നാല് നമുക്ക് നന്ദിനിയില് പോകാം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് അരുണ് ഓകെ, എനിക്കറിയാം സ്ഥലം എന്നും പറഞ്ഞു.


എല്ലാവരും ചേര്ന്നൊരോട്ടോയില് കയറി- അരുണ് കന്നഡയില് പി-എച്-ഡി ആയതിനാല് ഓട്ടോക്കാരനോടു സംസാരിക്കാന് എളുപ്പമായിരുന്നു. 20 മിനിറ്റ് യാത്രക്കു ശേഷം ഓട്ടോക്കാരന് പറഞ്ഞു.. ദാ ആ കാണുന്നതാണു നന്ദിനി, നിങ്ങള് ഇവിടെ ഇറങ്ങിയാല് എനിക്കെളുപ്പമാവും, അല്ലെങ്കില് പാലം ചുറ്റി വരാന് ഇനിയും 20 മിനിറ്റെടുക്കും.. ഓക്കെ.


അരുണ് മുന്നിലും, ഞാനും രാധിയും മോള്ഊം സംസാരത്തോടെ പുറകിലുമായി നടന്നു. ഒരു റസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് അരുണ് നടന്നു കയറി കൂ‍ൂടെ ഞാനും രാധിയും കുഞ്ഞും. കൂടെ ഒരു ലോക്കലുള്ളപ്പോള് എന്തിനു ഭയക്കണം?
കയറിയതു ബേറര് വന്നു – ഞങ്ങളെ ഫാമിലി റൂമിലോട്ടനയിച്ചു.. അവിടെയൊരിടത്തിരുന്നു. ഞാനെന്റെ ചൈനാ ഫോണും (ഇ-72 നോക്കിയ്സ്യുടെ ഡ്യൂപ്പ് ചുമ്മാ ഒരു സ്റ്റൈലിനു) കയ്യിലെ മാള്ബറോ സിഗരറ്റും ടേബിളില് വച്ചു..


ഉടന് തന്നെ സൂപ്പര്വൈസര് വനു എന്നോട് ഗൌരവത്തില് പറഞ്ഞു..സര് യു കാണ്ട് സ്മോക്ക് ഹിയര്..
യവനേതു കോത്താഴത്തുകാരന് കന്നഡക്കാരനാണടേയ്യ് എന്നു മനസ്സില് കരുതി ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞു – ഓകെ. ബട്ട് ഐ ഹോപ്പ് ഐ കാന് കീപ് തിസ് പാക്കെറ്റ് ഓണ് ദിസ് ടേബിള്?
ഒരു ചമ്മലോടെ അവന് സോറി പറഞ്ഞു..ബേറര് മെനു കൊണ്ടു വന്നു..


ഞാനൊരു ബിയറും, അരുണൊരു ബക്കാഡി ബ്രീസറൂം പൂശി.. ഭക്ഷണം പറഞ്ഞു.. സ്റ്റാര്ട്ടേഴ്സ് തരക്കേടില്ലാരുന്നു. മെയിന് കോഴ്സ് തനി തല്ലിപ്പൊളി.. പകുതി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നാപ്കിനെടുത്ത് തുടക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടപ്പോള് ബേറര് വന്നു ചോദിച്ചു?

ഫിനിഷ്ഡ് സര്?
യാ, യുവര് ഫുഡ് ഈസ് ക്രാപ്.. ബഹുമാനപുരസ്സരം മറുപടിച്ചു/ (അല്ലേലും കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചൂടോടെ നടക്കണം എന്ന പക്ഷമാ എനിക്ക്)


ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവന് പ്ലേറ്റുമായി പോയി, ബില്ലെടുക്കാന് ഞാന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ബില്ലുവന്നപ്പോള് ആരു പേ ചെയ്യുമെന്നു അടിപിടി. ഇപ്പോള് ഞാന് ചെയ്തേക്കാം നിങ്ങള് അടുത്ത ട്രിപ്പിനു ദുബായില് വരുമ്പോള് ഞാന് ചാന്സുതരാമെന്നു പറഞ്ഞു ഞാന് അതു തട്ടിപ്പറിച്ചു. ഇതിനിടക്ക് ടേബിളിന്റെ സൈഡിലിരുന്ന മെനു (അവന്മാര് അത്രേം നേരമായിട്ടും അതെടുത്ത് കൊണ്ടുപോയിരുന്നില്ല) അരുണ് നോക്കി എന്നോടു പറഞ്ഞു.. ഒരബദ്ധം പറ്റി..
ഉം? ഞാന് ചോദിച്ചു


ഇതു നന്ദിനി അല്ല.. മധുര ആന്ധ്ര റെസ്റ്റോറന്റ് ആണ്
ബെസ്റ്റ്!@ അപ്പോ നന്ദിനിക്കെന്തു പറ്റി?
തഴെ ഇറങ്ങി നോക്കിയപ്പോള് നന്ദിനി തൊട്ടടുത്ത ബില്ഡീങ്ങാണ്. തിരക്കിനിടയില് ബോര്ഡ് നോക്കിയില്ല അരുണ്.. ആ പോട്ട്..


10.30 മണിയോടെ ഹോട്ടലില് തിരിച്ചെത്തി. ശുഭരാതി നേര്ന്നു അരുണും രാധിയും മോളും യാത്രയായി. 4-40 നാണു ഫ്ലൈറ്റ്. 2 മണിക്ക് എയര്പോര്ട്ടിലേക്കൊരു ടാസ്കിയും, 1 മണിക്കൊരു വേക്കപ്പ് കോളും അറേഞ്ച് ചെയ്തു. ഞാന് എല്ലാം ഭംഗിയായി പാക്കു ചെയ്തു. എല്ലം കഴിഞ്ഞപ്പോള് സമയം 11.30 ഇനി ഒന്നര മണിക്കൂര് എന്ത് ഉറക്കം? പൊടിപൂരം തിരുനാള് ബാക്കി വായിച്ചു തുടങ്ങി. 12 മണിയായതും കണ്ണടഞ്ഞു തുടങ്ങി- ഒന്നു മയങ്ങി.. 1 മണിക്കു വേക്കപ്പ് കോള്..ടാസ്കി താഴെ റെഡി.. ഞാന് ഒന്നു ഫ്രഷായി.. എല്ലാം റീകണ്ഫേം ചെയ്തു , താഴെ ചെന്നു ബില് സെറ്റില് ചെയ്തു, എക്സല്ലന്റ് സെര്വീസ് എന്നു അവരുടെ ഫീഡ്ബാക്ക് ഫോമില് മാര്ക്ക് ചെയ്തു ( തമാശയല്ല- നല്ല ഹോട്ടല്) ടാസ്കിയില് കയറി ഒനു ചരിഞ്ഞു.


അര മണിക്കൂറില് എയര്പോര്ട്ടു പൂകി. ചെക്കിന് ചെയ്ത ശേഷം എമിഗ്രേഷന് കൌണ്ടറില് ഫില് ചെയ്യാനുള്ള ഫോമിനായൊരു പേന പരതുന്നനിടയില് എനിക്ക് കിട്ടിയത് ഒരു ഇന്‍ഡ്യന്‍ പാസ്പോര്ട്ട്!


ഏതു മന്ദയാണടേയ് പാസ്പോര്ട്ടും മറന്നു വച്ചിരിക്കുന്നേ എന്നു കരുതി ഞാന് അതു തുറന്നു നോക്കി.. പാസ്പോര്ട്ട് മാത്രമല്ല, ബോര്ഡിങ്ങ് കാര്ഡ്, എമിഗ്രേഷന് ഫോം എല്ലാമുണ്ട്. കൂടൂതല് നോക്കിയപ്പോള്, പേരു ഃരിഷികേശ് ജയന്.കെ ഡേറ്റ് ഓഫ് ബര്ത്തിലേക്കു നോക്കിയപ്പോള് 1998..അയ്യോ കൊച്ചു പയ്യനാ..ഞാന് സീരിയസ്സായി.. പ്ലേസ് ഓഫ് ബര്ത്ത് നോക്കി.. തൃശ്ശൂര്..കേരള !! ഓഹ് ഗോഡ്.. ഞാന് മുന്നിലെ ക്വൂവിലേക്കു നോക്കി..എന്നിട്ട് വശം ചേര്ന്നു നടന്നു.. 4 ലൈനാണുള്ളത്..അതില് ആകെ ഒരു 20—22 പേര് നില്പ്പുണ്ട്. 10-11 വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ പയ്യന് മാത്രമേ ഒള്ളൂ.. ആ ലൈനിന്റ്റ്റെ വശം ചേര്ന്നു നടന്നു ഞാന് അവന്റെ അരികിലെത്ത് ഉറക്കെ ആരോടെന്നില്ലാതെ ചോദിച്ചു..


“ഹൂ ഈസ് ഹ്രിഷികേശ്?”
പയ്യനും, കൂടെ നിന്നിരുന്ന ഒരു ചേട്ടനും പെട്ടെന്നു ഞെട്ടി, എന്നെ നോക്കി. പയ്യന് പറഞ്ഞു.. ഇറ്റ്സ് മീ..
അധികാര ഭാവത്തില് ഞാന് ആവശ്യപ്പെട്ടു: ഗിവ് മീ യുവര് പാസ്പോര്ട്ട്..


(യവനേതടേ കറുത്ത ടി-ഷര്ട്ടിട്ടും പോലീസുകര് ഇറങ്ങിയോ ബെങ്കലൂരുവില് എന്നു പയ്യന്റെ അച്ഛന് സംശയിച്ചു കാണണം..അത്രക്കും ഖനഗംഭീരമായിരുന്നു എന്റെ ചോദ്യം)


അച്ചാ, എന്റെ പാസ്പ്പോര്ട്ടെവിടെ എന്ന ലൈനില് പയ്യന് അച്ചനെയും, മോനേ നിന്റെ പാസ്പ്പോര്ട്ടെവിടെ എന്നു അച്ഛന് പയ്യനേയ്യും ചോദ്യഭാവത്തില് നോക്കി.. ഐ ഗേവ് യു ദ പാസ്പോര്ട്ട് എന്നു അച്ചാനും, നോ ഇറ്റ്സ് വിത് യു എന്നു പയ്യനും പ്രോസ്ക്യൂഷന്-സാക്ഷി സിസ്താരത്തിനിടയില്, ഞാന് പാസ്പോര്ട്ടെടുത്ത് പയ്യനു നേരെ നീട്ടി പറഞ്ഞു.. “ഡോണ്ട് ലീവ് യുവര് പാസ്പോര്ട്ട് ലൈക് തിസ്” എന്നിട്ട് പയ്യനെ പുറത്തു തട്ടി തിരികെ നടക്കുന്നതിനിടയില്, മെനി താങ്ക്സ് എന്നും പറഞ്ഞു അച്ഛന് കൈ നീട്ടി.. കൈ കൊടുത്ത് ഇറ്റ്സ് ഓക്കെ എന്നു പറയുന്നതിനിടയില് പയ്യന്റെ അച്ഛന്റെ പോക്കറ്റിലെ പേന ഞാന് കണ്ടു.. കാന് ഐ ബോറോ യുവര് പേന എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്, പേനയല്ല, പേഴ്സുവേണേല് തരാം എന്ന മുഖഭാവത്തൊടെ പുള്ളീ പേന എനിക്കു നേരെ നീട്ടി.


തിരിച്ച് ഫോം ഫില് ചെയ്യാന് നടക്കുന്നതിനിടയില്, അച്ഛന് മകനെ അതിഭീകരമായി ക്രിട്ടിസൈസ് ചെയ്യുന്നതു കേട്ടു. പാവം പയ്യന് എല്ലാം കേട്ടു നിക്കുന്നു. ഇതേ സമയം , ഇതു സംഭവിച്ചത് എനിക്കും വിച്ചുവിനുമാണെങ്കിലത്തെ സ്ത്ഥിതി ഞാനോര്ത്തു..



“അച്ഛന് ഇങ്ങനെ ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാതായാല് ഞാന് എന്താ ചെയ്യാ..ഇറസ്പോണ്സിബിള് ഫെല്ലോ .. ഇനിയുമിതാവര്ത്തിച്ചാല്, ഒരാഴ്ച മുഴുവനും എനിക്കു കെ.എഫ്.സി വാങ്ങി തരേണ്ടി വരും ” എന്നൊക്കെ പറയുന്ന വിച്ചുവിന്റെ മുന്നില് ചൂളി നില്ക്കുന്ന എന്നെ ഞാന് സ്വയം ചിത്രീകരിച്ചു. ഞാന് തിരിച്ചു അച്ഛന്റെയും മകന്റെയും അടുത്തേക്കു നടന്നു.. എന്നിട്ടു പച്ച മലയാളത്തില് പറഞ്ഞു.. “പോട്ടേ മാഷേ, കൊച്ചു കുഞ്ഞല്ലേ, വിട്ടു കളയാം .. നിങ്ങള് തൃശ്ശൂര്ക്കാരാണെനു കണ്ടതോണ്ടല്ലേ ഞാനതെടുത്ത് ഭദ്രമായി കൊണ്ടത്തന്നത്?


പയ്യന്റെ അച്ഛന് ഹോ മലയാളിയാണോ? തൃശ്ശൂരാണോ? ഞങ്ങള് കൂടുതല് പരിചയപ്പെട്ടു. ഫോം ഫില് ചെയ്തു പെന് തിരിച്ചു നല്കി ഞാന് ഹ്രിഷികേശിന്റെ പുറത്റ്റൊന്നു തട്ടി ക്വൂവില് പുറകില് ചെന്നു നിന്നു. എമിഗ്രേഷം/സെക്യൂരിറ്റി കഴിഞ്ഞു ലോഞ്ചില് ചെന്നു.. ഡ്യൂട്ടിഫ്രീ ഷോപ്പിങ്ങ്.. കിങ്ങ്ഫിഷറിന്റെ കൌണ്ടറില് നിനും 2 ബിയര്, ഫ്രഞ്ച്ച് ഫ്രൈസ്, ഇന്ത്യന് രൂപ ഉണ്ടായിരുന്നതൊക്കെ ചിലവായിലാക്കി തീര്ത്തു. 15 ആം ഗേറ്റീനു മുന്നിലെ ലോഞ്ച്ചില് ഒരു സീറ്റില് ചെന്നിരുന്നു,.. ബോര്ഡിങ്ങിനിനിയും 45 മിനിറ്റുണ്ട്.. 3 ദിവസമായി ശരിക്കൊന്നു ഉറങ്ങിയിട്ട്.. പനി ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.. .. ചെറുതായൊന്ന്നു മയങ്ങി


പോരുന്നില്ലേ, എന്നു മലയാളത്തില് ആരോ തോളില് തട്ടി ചോദിച്ചപ്പോഴാനു ഞാന് ഞെട്ടിയുണര്ന്നത്.. ഞെട്ടിയുണര്ന്ന ഞാന് അത് ചോദിച്ച ആളെ നോക്കി..ഇല്ല..ആരെയും കാണാനില്ല. ഹ്രിഷികേശിന്റെ അച്ഛനായിരുന്നോ.. ഓര്മ്മയില്ല.. എല്ലാവരും ബോര്ഡിങ്ങ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു ..ഞാന് മെല്ലെ ഫ്ലൈറ്റിലേക്കു നടന്നു. 11 ഡി- എയില് സീറ്റ്. ആ റോവില് തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്നതൊരു അറബി. അവന് ഇപ്പഴേ മയക്കത്തിലാ.. ഒരു നല്ല ഉറക്കം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഞാന് സീറ്റിലേക്കു ചാഞ്ഞിരുന്നു..


ലാന്ഡിങ്ങിനായി സീറ്റ് അപ്-റൈറ്റ് പൊസിഷനിലാകാന് എയര് ഹോസ്റ്റസ് എന്നെ തട്ടിവിളിച്ചപ്പോഴാണു ഞാന് പിന്നെ ഉണര്ന്നത്. എമിഗ്രേഷനെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഷാര്ജ എയര്പോര്ട്ടിനു വെളിയിലേക്കിറങ്ങുമ്പോള് നല്ല തണുത്ത ശീതക്കറ്റടിച്ചു..എനിക്കൊരുണവ്വു തോന്നി..ഞാന് കഴുത്തില് കൈ വച്ചു നോക്കി..പനി അശേഷമില്ലായിരുന്നു!

Read more...
© The contents on this site are licensed under Creative Commons License.
The opinions expressed here through comments by the readers are their own and do not necessarily reflect the views of the owner of the blog and No responsibility is taken by the blog Owner in case of any dispute on any remarks. the respective individuals who made the comments would be solely resposible for anything untoward that may occur and expected to handle the any such consiquences themselves.