-- എ ബ്ലഡി മല്ലു --

കഥാവശേഷം

Tuesday, September 26, 2006

ബാറിലെ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിലിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്‌ മണിക്കൂറുകളായി.
അഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം കാണുന്ന കൂട്ടുകാരുടെ സന്തോഷം ബിയര്‍ ഗ്ലാസ്സുകളില്‍ പതഞ്ഞും ഒഴിഞ്ഞും നേരമൊത്തിരിയായി.

'മതിയെടാ ശിവാ, 10 മണിയായി, പോകാം" ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

"ബേറര്‍, രണ്ടു ബിയര്‍ കൂടി".. അവന്‍ നിര്‍ത്താനുള്ള ഭാവമില്ല.
അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ അവനിങ്ങനേയാ.

"എനിക്കു വേണ്ട, ഒന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മതി" ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

"നിനക്കു വേണ്ടെങ്കില്‍ അതു രണ്ടും ഞാനടിക്കും, അത്ര നേരം നീ ഇവിടിരിക്കും". ഓ..സുഗ്രീവാജ്ഞ.

എന്നാപ്പിന്നെ വെറുതേയെന്തിനാ ഇരിക്കുന്നേയെന്നോര്‍ത്ത്‌ കൊണ്ടുവന്ന ബിയര്‍ ഞാന്‍ ഗ്ലാസ്സിലേക്കൊഴിച്ചു.

പത്തരയോടെ ബില്ലുമടച്ച്‌ ബൈക്കിനരികിലേക്കു നടന്നു. ശിവന്‍ നല്ല ഫോമിലാ.ചെറുതായിട്ട്‌ ആടുന്നുണ്ട്‌. ഒരു വിധത്തില്‍ പിടിച്ചു ബൈക്കിന്റെ പുറകിലിരുത്തി വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ടു ചെയ്തു. അവന്റെ തല എന്റെ വലത്തേ തോളിലേക്കു ചാഞ്ഞു. ഇവനെങ്ങാന്‍ വാളുവക്കുമൊ എന്നൊരു പേടിയില്ലാതില്ല.

അവന്റെ വീടിന്റെ മുന്നില്‍ കൊണ്ടു വണ്ടി നിര്‍ത്തി. മെല്ലെ ഗേറ്റു തുറന്നു അകത്തോട്ടാക്കി. ഗേറ്റു തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട്‌ അകത്തു ലൈറ്റു തെളിഞ്ഞു.

"ശിവാ, ഞാന്‍ പോട്ടെടാ, നാളെക്കാണാം" ധൃതിയില്‍ സ്ഥലം കാലിയാക്കിയതിനു പിറകിലത്തെ കാരണം, വാതില്‍ തുറന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ അവന്റെ അമ്മയായിരുന്നു. എന്നെക്കാണണ്ടാ എന്നോര്‍ത്തു. തികച്ചും യാഥാസ്ഥിതികരായ ആ നമ്പൂരി കുടും‌ബത്തിലെ ഒരുത്തനെ ഞാനായിട്ടു കുടിപ്പിച്ചെന്നവര്‍ക്കു തോന്നേണ്ട. ഇതുപോലൊക്കെ തന്നെയുള്ളൊരു നായര്‍ തറവാട്ടിലേക്കാണു തനിക്കിനി വണ്ടിയുമോടിച്ചു പോക്കേണ്ടതെന്നോര്‍ത്തപ്പോല്‍ ചെറിയൊരു ചിരി വന്നു‍...

****

രാവിലെ പതിനൊന്നു മണിക്കു "ചേട്ടനു ഫോണ്‍" എന്നും പറഞ്ഞ്‌ അനിയത്തി വിളിച്ചപ്പോഴാണു ഉറക്കമുണര്‍ന്നത്‌. വല്ലാത്ത തലവേദന. ഫോണില്‍ അപ്പുറത്ത്‌ സതീഷായിരുന്നു.

"ഏടാ, ഞാനിന്നു രാവിലെ ശിവന്റെ വീട്ടില്‍ പോയിരുന്നു. അവനിന്നലെ കുടിച്ചു വീട്ടില്‍ വന്നു ഛര്‍ദ്ദിച്ച്‌ ആകെ പ്രശ്നമാക്കി. നിന്റെ കൂടെയാ പോയതെന്നു അവന്‍ അവന്റെ വീട്ടുകാരോടു പറഞ്ഞു. നിന്റെ ഒന്നു കാണണം ശരിക്കു രണ്ടു വര്‍ത്തമാനം പറയാന്‍ എന്നാ അവന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞത്‌. മോനേ, ഇനി ആ വഴിക്കൊന്നും പോകേണ്ട".

സാമദ്രോഹി, എന്നെ അമ്മ കണ്ടില്ലെന്നുറപ്പാ, എന്നിട്ടും അവനു എന്റെ പേരു പറയേണ്ട വല്ല കാര്യവുമുണ്ടായിരുന്നോ. എപ്പോള്‍ അവിടെ ചെല്ലുമ്പോഴും, സ്നേഹസ്മൃണമായ പെരുമാറ്റവും, നിര്‍ബന്ധിച്ച്‌ ഊണു കഴിപ്പിക്കലും ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ഒരു വിഷമം. അവിടത്തെ ഉപ്പുമാങ്ങയുടെ സ്വാദോര്‍ത്ത്‌ നാവില്‍ വെള്ളമൂറി. ഇനിയാ വീട്‌ എനിക്ക്‌ ബാലികേറാമലയാവുമല്ലോ! സാരമില്ലെ സാവകാശം ആയമ്മയോടു ഒരു മാപ്പു പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കാവുന്ന പ്രശ്നമല്ലേയുള്ളൂ.

****

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം...

മോള്‍ക്കു പനിയുണ്ട്‌, ചെന്നിട്ടു വേണം ഡോക്ടറെ കാണിക്കാനെന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍, വണ്ടിക്കു സ്പീഡു കൂടി. അതിനിടക്കാണു മൊബൈല്‍ ശബ്ദിച്ചത്‌. ഖത്തറീല്‍ നിന്നും സതീഷായതിനാലാണു ഫോണെടുത്തത്‌.

അടുത്ത ഓണത്തിനു എല്ലാവരും കൂടിയൊരു ഗെറ്റ്‌-ടുഗെതര്‍ പ്ലാന്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് ഈയിടക്കാണ്‌ ഈമെയില്‍ വന്നത്. സതീഷും ഷാജിയുമാണു കോഡിനേറ്റര്‍മാര്‍. എല്ലാവരും കല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞിപ്പോള്‍, ലോകത്തിന്റെ പലകോണുകളില്‍ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമുള്ളൊരു ഒത്തുചേരല്‍ ഒരാവശ്യം കൂടിയായിരിക്കുന്നു. അതിനെപ്പറ്റിയെന്തെങ്കിലും പറയാനാവും പഹയന്‍ വിളിക്കുന്നത്‌. ഫോണെടുത്തു.

അപ്പുറത്ത്‌ അവന്റെ തളര്‍ന്ന ശബ്ദം. വിങ്ങിപ്പൊട്ടിക്കൊണ്ട്‌ അവന്‍ പറഞ്ഞു...

"ഡാ, നമ്മുടെ ശിവന്‍ പോയെടാ, മലേഷ്യയില്‍ വച്ച്‌.. ഒരു കാറാക്സിഡന്റില്‍..."

തലക്കൊരു മരവിപ്പു ബാധിച്ചപോലെ തോന്നി, കാര്‍ അടുത്ത പാര്‍ക്കിങ്ങിലേക്കെടുത്ത്‌ സീറ്റില്‍ ചാരിക്കിടന്നു.

ഇനിയൊരിക്കലും ആയമ്മയോടു മാപ്പു പറയേണ്ട. ഒരിക്കലും തീര്‍ക്കാനാവാത്തൊരു കടം. മുഖം തുടച്ചപ്പോള്‍ കര്‍ച്ചീഫ്‌ നനഞ്ഞിരുന്നു.

1 comments:

റിസ് കുവൈത്ത് said...

ഠേ! തേങ്ങ എന്‍റെ വക!

© The contents on this site are licensed under Creative Commons License.
The opinions expressed here through comments by the readers are their own and do not necessarily reflect the views of the owner of the blog and No responsibility is taken by the blog Owner in case of any dispute on any remarks. the respective individuals who made the comments would be solely resposible for anything untoward that may occur and expected to handle the any such consiquences themselves.